• +/- 5.000 km gereden in 17 dagen
• +/- 4.500 km daarvan blootvoets
• +/- 300 liter diesel verstookt
• Langste aaneengesloten rit 1.400 km in 16 uur inclusief 3 gangen maaltijd en 2 maal tanken en wateren
• Bezocht : Duitsland > Oostenrijk > Slovenie > Italie > Kroatie > Bosnie Herzegovina > Kroatie > Italie > Zwitserland > Duitsland
• Duurste B&B > Italie 70 Euro
• Goedkoopste  Cappuccino : 70 Eurocent
• 2 maal 1 nacht in B&B
• 6 verschillende campings
• +/- 150 zeemijlen van Dubrovnic naar Bari in 7 uur
• 2 korte ferry’s van een half uurtje
• Dubrovnic als duurste camping
• 14 nachten in de tent
• 1 dag regen, 28 uur lang!
• Laagste dagtemperatuur 24 graden, hoogste 29 graden

Waar wij een Bed&Breakfast beschouwen als een eenvoudig onderkomen met ontbijt, hier mag je 70 Euri dokken. Het moet gezegd worden, de eigenaar is uiterst vriendelijk en er wordt om middennacht nog een echte Pizza gebakken in een steenoven brandend op eikenhout, met een koud pilsje daarbij. Het is er prima slapen, keurige kamer, prima douche en de Capuccy is prima als ontbijt. De zeer vriendelijke gastheer geeft ons nog een lokaal geproduceerd flesje witte wijn mee. Het moet gezegd worden, een echte gastheer!

De volgende dag rijden we verder en belanden uiteindelijk in Cesenacito, bij een camping die het hele jaar open is. Het dorp is zeer welvarend, een grote vissersvloot, een luxe winkelstraat en een Ypercoop in de buurt waar je kunt verdwalen. Het zandstrand is wat verlaten zo aan het einde van het jaar, maar het stadje zelf heeft voldoende eet- en drinkgelegenheden. De vele supermarkten Conad, Euroshop, Ypercoop en de talloze kleine winkels geven je dat heerlijke Italiaanse gevoel. Fantastische keuzes bij de visafdeling, de hammen en kazen, maar ook het brood en banket. Dit is het Italie waar wij zo van kunnen genieten. Al die mooie, heerlijke lokale verse producten. De zondag was een reisdag naar dit dorp, de maandag een beetje strandwandelen en lekker eten bij een echte lokale Pizzabakker. Dat is en blijt onvervalsbaar lekker! Overigens was het op het strand een drukte van belang, niet met mensen, maar met meeuwen die zittend op een roestige pier hun zonden zaten te overdenken?!
Hoewel de temperaturen overdag minimaal 25 graden waren, was de zee toch wat te fris voor een koele duik. Wel staan we eindelijk weer eens bij een zandstrand, iets wat we in Kroatische gemist hebben.

 
Het is nu Dinsdagavond en we hebben alle niet noodzakelijke spullen alvast ingepakt.

Morgen rijden we terug naar huis. Nog een paar dagen thuis, de was doen, de campingspullen opruimen en nog wat sleutelen aan de HJ en de vakantie zit er weer op. Conclusie na drie weken reizen; Kroatie is erg mooi, maar mist het echte genieten, het luidruchtige, de mooie supermarkten en het buitenleven. Italieanen zijn erg luidruchtig, ongedurig, maken er overal een puinhoop van. Nergens is het schoon, overal zwerft vuil, En toch : Is het genieten!

We overnachten voor de laatste maal in ons tentje wat het weer prima heeft gedaan. Na zonsopgang we hebben 1.400 Km voor de boeg. Als we die veilig hebben afgelegd hebben we toch nog ruim 5.100 KM gereden deze vakantie en een aantal zeemijlen!

FIN!

Na een lange warme douche een winkelcentrum opgezocht waar we aan een terrasje prima konden lezen en internetten om zo de tijd tot de checkin van 14.00 voor de ferry goed in te vullen. Natuurlijk hadden wij het bordje betaald parkeren gezien, maar, en onvoldoende muntjes en ook de arrogante gedachte dat hier geen bromsnor op zaterdagmorgen printen zou lopen uit te delen. (en al helemaal niet aan buitenlanders) Een misgedachte, want toen we om 13.00 terug bij de auto kwamen waren we voorzien van 100 Kuna parkeerboete. 2 biertjes kosten bijkans meer, maar vooruit op naar het politieburo om te betalen. Helaas, wij zijn agenten en geen parkeerpolitie, bij ons kunt u niet afrekenen, en… dit soort boetes dient u bij een bank of postkantoor te betalen. Helaas zijn die allemaal op zaterdag na 12 uur dicht. Dan maar op zoek naar een agent op straat. In de haven ligt een politieboot en daar loop ik nietsvermoedend via een halfgare loopplank op naar binnen. In de kajuit 1 dienstwapen en na enig roepen komt er vanuit het vooronder 1 agent. Ik leg mijn probleem uit dat ik graag mijn 100 Kuna wil betalen, maar dat de banken dicht zijn en dat ik om 14.00 uur het land verlaat en dat op de boete ook geen gegevens staan hoe ik wel moet betalen. Hij pakt zijn wapen, trekt zijn pet over de oren en zegt dat ik mee moet lopen met hem naar de overkant van de straat.  Hij draait de politieboot op slot en gooit de sleutel hiervan in de kast naast de deur waar de reddingsboei in ligt. Aan de overkant van de straat lopen we een kroeg in en daar vraagt hij in zijn beste kroatisch waar de parkeeragent is, want volgens eigen zeggen had hij hier moeten zitten. omstanders lachen wat en als hij toelicht waarom de parkeeragent gezocht wordt krijg ik vanuit de kroeg het advies om gewoon volgend jaar te betalen als ik weer kom. Een bebaarde kroaat roept dat het jaren kan duren, en schalt op zijn beste engels ” don’t Worries” Ik vraag de agent nog 1 maal hoe ik toch zou kunnen betalen; hij kijkt mij aan en zegt : “You are free to go my fiend, i can’t help you”. Hebben we toch nog een souvenir!

De ferry naar Italie zit logischerwijs vol Italianen, en dat hoor je! Luidruchtig en onmiskenbaar Italiaans gedrag. Blijkt het inchecken nog redelijk georganisserd te zijn, het uitchecken is zo’n chaos dat het daardoor ruim 2 uur duurt. Mensen, bussen en auto’s worden allen via het cardeck ingeladen. maar ook uitgeladen. In de Italiaanse haven leidt dat tot een komplete chaos, want dan wil iedereen als eerste van de boot en op het cardeck snijden bussen, mensen en auto’s elkaar af om maar als eerste buiten te zijn. Vervolgens wordt je het halve haven terrein van Bari over gestuurd en kom je terecht in rijen auto’s die klaar staan om geladen te worden op andee boten. Afin, ogen dicht en je kunt het je voorstellen.

De boot is een echte ferry, oud en uitgewoond. Buiten is alles zo zout dat het plakt, binnen liggen Italianen over 5 stoelen of een bank te snurken. Maar met een lichte deining van een meter en een uurtje of 6 later zijn we keurig in Bari! Toch nog even bootje kunnen varen. We zouden om 21.30 aankomen, dat was 22.00 uur. Uitladen normaal een half uurtje, nu ruim 1.5 uur en zou zagen we de mogelijkheid om nog een camping te vinden aan onze neus voorbij gaan want het was ruim middernacht voor we bij de plaats aankwamen waar we dachten og een camping te kunnen vinden. Ons Kroatisch avontuur zat erop, ons Italiaans avontuur kon beginnen.

Als je de recente geschiedenis van Dubrovnic leest en je kijkt vervolgens rond, dan zie je twee gezichten. Een stad in opbouw met cruiseliners en moderne gebouwen, volop werk in aanbouw en alle terrassen gevuld met leutende mensen!

Moderne nieuwbouw waarvan de prijs in Euro’s wordt aangeduid.
Rechts nog even een snapshot van de camping en een baaitje wat hier een strand genoemd wordt. Kroaten houden van terraszitten als we de boeken mogen geloven. Op zijn minst een euro voor een kop koffie en tegelijkertijd het idee dat mensenarbeid hier niet teveel kost. Als je ziet hoeveel personeel er in een gemiddelde supermarkt rondloopt in relatie tot de grote van de shop, snap je als Nederlander niet dat dat uit kan…tenzij arbeid goedkoop is.

De stad leeft, het nieuwe deel met zijn banken, moderne winkels en in de straten de kleine ondernemers met afzichtelijke kleine winkeltjes, die bijna vooroorlogs ogen. Commercieel liggen er nog wel wat uitdagingen. Dan De Oude Stad. Juweliers, IJs-shops en moderne kleding. Winkels die licht en helder zijn, luxe en rijkdom uitstralen. Als je de oude stad inloopt struikel je over de toeristen, en het is Oktober! en wordt je als eerste geconfronteerd met de recnete geschiedenis. De Oude Stad is door de Serven, het Yougoleger en de Montenegrianen de stad volslagen zinloos beschoten hebben. Op de kaart kun je zien dat eigenlijk geen gebouw gemist is. En dat in 1991 en 92!!

Het geeft een wat vreemd gevoel, na ruim 15 jaar is er eigenlijk voor de leek niets meer te zien van dit zinloze geweld en tegelijkertijd loop je door de smalle straatjes en realisser je je dat de mensen die hier wonen dagenlang beschoten zijn door hun “eigen” mensen die nu buren zijn.

De Oude Stad is vergaand herbouwd, zoals dat eigenlijk in de geschiedenis wel vaker gebeurde want het is niet de eerste oorlog die met , om , over Kroatie bevochten is. Romeinen, Habsburgers en Italianen hebben zich in het verre verleden ook niet onbetuigd gelaten. Ondanks de regen en de mist laat de Oude Stad zich toch wel erg mooi tonen.

 Wij vertrekken morgen met een waarschijnlijk drijfnatte tent met een cruiseliner naar Italie, Bari. Voor de lezers een laatste glimp van de stad.

Aan de dakpannen kun je zien welke huizen geraakt zijn. Alle frisrode pannen zijn nieuw, alle grijsrode, donkere pannen zijn de originele dakpannen van de stad.

Dat kroatie gewild is voor de watersport mag duidelijk zijn, maar ook de stad is een gewilde plek om aan te doen voor cruis-schepen. In de paar dagen dat wij er waren hebben we er minstens een stuk of 8 gezien. Hieronder eentje om even bij weg te dromen.

En mocht je echt geld hebben en je eigen bootje bezitten dan kun je deze naast het niet misselijke jacht van ongetwijfeld een rijke Arabier leggen, als zal het overtreffen van dit schip niet eenvoudig zijn, zelfs niet voor de gerenomeerde Nederlandse jachtbaouwers.

Bib, Bigger, Biggest!

Gelukkig worden ook de kleine dingen van het leven nog gewaardeerd in Dubrovnic, want anders zou deze dame toch maar mooi alleen liggen op het Dubrovse strand!

Op Ston staan verder eindeloze velden met druivenplanten, nu is daar niet zoveel aan te zien dus heb ik een prachtige detailfoto van een granaatappel genomen. Hiervan maken ze sap, als zou je dat niet zo gauw bedenken, het kreng zit van binnen vol met pitjes.

Onze camping ligt aan een kleine en beschutte baai vanwaar een ferry vertrekt naar een van de eilanden. Op de camping  stonden voornamelijk hele oude olijfbomen. Sommige van deze bomen droegen nauwelijks nog olijfen, maar er waren ook bomen die bijna omvielen door het enorme gewicht van de vruchten die in deze bejaarde bomen hingen. De meeste van de oude bomen hebben stammen die zo oud zijn dat het lijkt of ze een verhaal vertellen. Gebarsten als gevolg van het gewicht, krom en vol gaten als gevolg van misschien wel een oude oorlog. Sommige bomen hebben net als oude baasjes een stok nodig om overeind te blijven. Kortom een boel geleuter over oude bomen.

Er zijn zelfs bomen de groeien met hun wortels in de stenige stranden van dit eiland. Waarschijnlijk vinden zij de baai zo mooi dat ze het zoute water voor lief nemen.

Verder is er in de kleine dorpen vaak een bloemenweelde en dat nog in Oktober! O ja, dan als laatste nog deze waarneming. Is hier de lang verwachte 280 ste Plus Retailondernemer dan toch gevonden. Het winkeltje was een drama, maar de service en vriendelijkeheid van de twee heren die in de winkel aanwezig waren was Geweldig. Hun rol als wijnadviseur, salamiesnijder, broodinpakker, kassier en route uitlegger waren des Plus!

Helaas was de camping maar open tot 30-09 en moeten wij “noodgedwongen” verkassen. Het was er zo heerlijk rustig, een prachtige natuur en ook de medewerkers van deze camping waren uiterst viendelijk.

We besluiten de camping in de stad van Dubrovnic op te gaan zoeken en onderweg ontstaat ook het plan om toch nog maar een eindje te gaan bootje varen naar…….(Als ik dat hier al zou melden dan zouden de laatste nog trouwe lezers ons voor gek verklaren en zou dit blog geen lezers meer hebben. Dus worstel je eerst nog even over het verslag van ons bezoek aan Dubrovnic en lees dan waar de bootreis ons zou gaan brengen!)