Yes, We are in Sudan!

Het registreren in Sudan (dat binnen 3 dagen moet gebeuren) is een blogsite op zich. Dit onovertroffen ambtelijk geneuzel houden jullie tegoed. Ruim 30 uur later dan de aankomst van de passagiersboot arriveren de 2 barges met de auto’s. Dat is rond 18.00 uur en alleen als alle chauffeurs 10 US dollar willen lappen is Customs bereidt de auto’s alsnog in te klaren. Deze heren werken tot maximaal 16.30. Morrend leggen we opnieuw een hand geld neer want niemand wil nog een dag wachten voor hij bij zijn auto kan. Het is echter al donker en rijden in het donker staat gelijk aan geblindoekt de A9 oversteken. Gaten in het wegdek, ontbrekende putdeksels, bulten zand, kamelen, rondrijdende auto’s zonder licht… Yes we all Can, roept de Soedanees trots. We rijden ook nog eens onverzekerd rond, dus oppassen geblazen, maar we zijn compleet, na 14 dagen wachten, eindeloze bergen papier, onvoorstelbare chaos en corruptie.

We horen van een stel terugkerende Zwitsers dat het tot Khartoum ondertussen geasfalteerd is en dus nemen we de gok om niet langs de Nijl te rijden, de reguliere route, maar dwars door de woestijn. Dat scheelt al gauw 600 KM, maar als er iets gebeurt heb je een probleem. Maar wij rijden samen op met een stel, dus er is backup.

Het is 1000 KM naar Khartoum. En de woestijn leeft! Het is er winter, maar ruim 35 graden als je blijft rijden. Sta je stil dan loopt de temperatuur op naar een graadje of 45. Soms zijn er opeens mensen, is er handel.

Pleisterplaatsen voor trucks met “wegrestauarants” en

een heuse Kwikfit.

Verder zijn de wegen lang, recht en is er voldoende zand zo links en rechts.

Ook als je achter je kijkt!

Zand, zand, zand en een enkele boom, 1000 Km lang.

Midden in deze zandbak staan er opeens 2 jongen reuzegrote watermeloenen te verkopen. Ik betaal ongetwijfeld de hoofdprijs wat mijn Arabic is niet denderend en zijn Engels is al even belabberd. Maar we schudden handen, lachen en een meloen rijker rijden we verder.

 We kamperen “wild” Nee niet wild op zijn Kouffelds, maar langs de weg, want campings staan hier nog niet ingetekend op de wegenkaarten. Overigens rijden we nog steeds op de GPS, want al lijkt het 1 rechte streep, opeens is er een kruising waar je mag kiezen.

Khartoum is na deze nacht onder de sterren nog slechts 300 KM en aan het eind van de morgen checken we in bij de exclusieve Blue Nile Sailing Club waar we op het afgesloten parkeerterrein mogen kamperen, gebruik mogen maken van douche en toilet en slapen op 20 meter van de Nijl. Het kan slechter.