Cairo en Magere Hein

Na Istanbul, Amman, Damascus is Cairo de volgende wereldstad die we aandoen. We verkennen de stad, lopend, met de taxi, overdag en in de avond en voelen ons volkomen veilig. Ook hier zijn de mensen uitermate vriendelijk en behulpzaam. Niet alleen op de grote doorlopende straten, maar ook in de steegjes en op de lokale markten. Maar ook Cairo is vies, heel, heel erg vies. Over de stad hangt een stoffige wolk van uitlaatgas en stof die brandt in je keel, overal ligt ook hier het zwerfvuil en werkelijk niets is meer in goede staat, alles is beschadigd en in verval.

Maar de stad leeft, je kunt er in de kleine winkeltjes heerlijk eten, nog porseleinen kroonsteentjes kopen, er wordt gegrilled, gefrituurd en overal kun je proeven, eten en drinken, mensen omarmen je, willen weten waar je vandaan komt en natuurlijk willen ze  je wat verkopen.

Alles rijdt er rond, van dure Landcruiser tot oud barrel, maar wel tot de nok gevuld met gasflessen. Gelukkig zat er een touwtje om deze explosieve handel!

De moderne skyline en de reclame voor de topmerken die voor de bewoners alle zicht op hun Nijl blinderen.

De Nijl, de levensader van Egypte, beroemd om zijn cruises, nodig voor het leven van elke Egyptenaar.

Magere Hein? Het verkeer is dodelijk. ‘s nachts bewust zonder licht rijden. 7 rijen dik,waar 5 naast elkaar het maximum is. Je hoort 24 uur per dag de claxons, het racet, scheurt, snijdt, perst en houdt met niets en niemand rekening. Alles rijdt ook nog…bijna alles.

1 seconde niet waakzaam zijn en je breekt je nek op de in verval zijnde troittoirs of anders zeker bij het oversteken!

Maar Cairo is een geweldige stad die leeft!