Between Luxor and Aswan

We moeten ons zaterdag 4 December melden bij Mister Salah, de Egyptische halfgod met de tickets naar Wadi Halfa, Sudan. Nu hebben we een email met bevestiging, maar ondertussen hebben we geleerd dat in Egypte niets zeker is totdat het plaatsvindt.
Luxor is een zeer boeiende stad aan de Nijl met erg erg veel “oude stenen”, maar even zoveel mensen die hebben geleerd dat je aan toeristen geld kunt verdienen. Als je aan iemand de weg vraagt houdt hij eerst zijn hand op! Wij zijn er klaar mee en besluiten “even” 700 KM om te rijden en een paar dagen aan de Rode Zee door te brengen. Net voor we de stad uit zijn, een klein Egyptisch kunstwerkje!

De weg door de bergen is bijzonder mooi, rode bergen, zwarte bergen, zand, her en der een boom en een geitenhoedster. De kleuren zijn schitterend, maar komen erg moeilijk tot uiting op de foto’s.

Langs de kust is een ecologisch en toeristisch drama aan de gang wat zijn weerga niet kent. De kustweg tussen Safaga en Marsa Alam wordt massief volgebouwd met resorts. In alle maten en soorten, met de fundering in het rif, tot aan de overzijde van de kustweg. Alles wat je niet kunt gebruiken als resort flikker je over de muur van je omheining. Was het jaren geleden nog een ongerepte kust, nu staan de resorts schouder aan schouder. Maar nu komt het…driekwart is niet afgebouwd, staat leeg of is alweer in verval. Hier kun je half afgebouwde resorts kopen per dozijn.

De kustlijn is grillig, rotsen en zand wisselen elkaar af, met het rif op enkele meters van de kust. Zeesterren en kleurige vissen in 50 cm water. Soms is het zand fijn als stof, soms zijn het net brokjes glas, scherpe stukjes koraal losgeslagen van het rif. En dat het rif scherp is, kun je hieronder zien.