We zijn onderweg!

29-10-2010 : 08:30 uur stond de countdown stil, oftewel Departure Time. Afscheid genomen van waardevolle vrienden, nieuwe vrienden (buren bedankt voor de gezellige avond en het geweldige diner) en collega’s die zelfs de moeite hadden genomen om ons in Almere uit te zwaaien! Toch een brok in de keel dat je door zoveel mensen zo gewaardeerd wordt, zelfs een traantje bij de prinses! Starten en lopen en langzaam rollen we de straat uit op weg naar een nog bijna onhaalbaar doel, CapeTown South Africa!

We kiezen voor een veilige route, Duitsland, Italie, met de boot over naar Griekenland en over land door naar Turkije.  Een probleemloze reis waar we al rijdend alles op ons gemak kunnen inregelen. De motor van de HJ60 is nog nauwelijks ingelopen, heeft nog geen berg gezien. Alle zelf ontworpen en gebouwde electronica moet zich nu bewijzen, de GPS moet ons gaan begrijpen…andersom natuurlijk, er zitten zoveel mogelijkheden op…… Ook het bepakt en bezakt rijden van de HJ60 is een kunstje apart met bijna 3000 KG toch even wennen berg op en 8% helling af. Maar op een extra litertje olie na (wat normaal zou zijn bij gereviseerde motoren) loopt de motor fantastisch en in de derde versnelling lust hij alle bergpassen rauw.

Wij moeten nog even wennen aan het idee niet 3 weken, maar 4 maanden de tijd te hebben en zijn nog wat zoekende naar het juiste ritme. We hebben 1 nacht in een Duits oudbollig hotel geslapen, matrassen waar de veren nog van in de rug staan. Nacht 2 hebben we dat beter gedaan, een super kingsize bed, idem TV en spiegel, en handgrepen boven het kopschot, waar wij zeer waarschijnlijk als enigsten een hele nacht in hebben geslapen! In de Zwitserse alpen de eerste sneeuw en met de ferry overnacht over naar Griekenland. Nacht 4 was ons eerste Daktentnachtje, bij een stel onaardige grieken in de achtertuin. Opzetten, slapen en wakker worden ging prima. Inpakken hadden we thuis nog beter een paar keer kunnen oefenen.

En nu zijn we na ruim 2 uur rondrijden aangeland in een hotelletje midden in de wereldstad Istanbul. We hadden een betaalbaar hotel al opgegeven na 2 uur zoeken en een kwart tank diesel, maar soms hebben blondies gelukt. Hartje centrum, auto 2 meter van de ingang van het hotel geparkeerd met snel internet, wat wil een reiziger nog meer!

Ps, we zijn onze tankdop verloren, beter gezegd, ik heb hem ergens laten liggen. Francine, jouw stroopwafels hebben we geruild in Zwitserland voor een nieuwe dop! Het snoertje waar de foto’s van de camera mee gelezen moet worden ligt nog in Almere en de dekbedden met kussens passen (nog) niet in de dakten waardoor we een bult onvoorziene zooi in de auto hebben. Maar verder niets dan voorspoed tot nu toe. Zelfs de zeer gevaarlijk aandoende grens Griekenland – Turkije, militairen, wachtposten, 4 maal alle papieren en stempels laten zien, liet ons uiteindelijk binnen zonder ook maar 1 ding uit de auto gehaald te hoeven hebben.

Voor de harde werkers en collega’s. Morgen shoppen wij in de wereldstad Istanbul en reizen woensdag door richting het binnenland, richting Syrie!