Vanuit het zeer arme noorden zakkken we langs de hoofdweg af naar Addis Abeba. Eindeloze vlakten met koeien en landbouw doorkruizen we en soms heb je de indruk even alleen te zijn. Maar geloof mij, dat is slechts schijn. Op het moment dat je stopt schieten de Ethiopiers de grond uit en staan er minimaal 10 man om je heen. Ze hebben ook een roepnaam voor je als je door de dorpen rijdt : You, You, You. Het ogenschijnlijke landbouw landschap veranderd langzaam naar meer en meer bergachtig.
Onze spectaculairste gebeurtenis naar Addis Abeba is een canyon van 3 Km diep die we moeten oversteken. Vanaf het hoge plateau waar we op rijden heeft de auto het al zwaar. Gitzwarte rookwolken stoot hij uit en we missen behoorlijk wat aan vermogen. Onderweg slapen we in de plaats Debra Markos waar we even “alleen” zijn achter de hekken van het hotel en ongestoord kunnen genieten van een koud biertje en lekker eten. De volgende dag beginnen we aan de grote uitdaging : Een canyon van 3 KM diep
De asfaltweg de canyon in lijkt ogenschijnlijk van een redelijke kwaliteit maar schijn bedriegt. Als gevolg van de boskap zijn er enorme stukken helling kaal en vinden er grondverschuivingen plaats. Na een scherpe haarspeldbocht naar beneden blijkt er in de scherpe bocht opeens zomaar een verval van het asfalt van 30 of 40 cm te zijn. Remmen heeft geen enkele zin in deze steile afdalingen en met veel geweld stort je je op het lager gelegen gedeelte. Enorme klappen maken we soms en het voelt alsof de auto desintegreerd bij deze enorme klappen. Geleerd van de enorme klappen die we maken zakken we nog langzamer af waarbij de reeds versleten remmen het zwaar te voorduren krijgen.
Echter, de canyon is adembenemend mooi en de Nijl die hier doorheen stroomt is prachtig blauw. Op de foto kun je de weg zien die we naar beneden afzakken, maar ook de weg die we nog omhoog moeten. Deze weg is zo steil dat we niet harder gaan dan 20 KM per uur in de tweede versnelling.
Op de onderstaande foto de bijna loodrechte muur waar de weg is in aangelegd en waar we de moeizame klim langs omhoog moeten maken.
Voor de laatste keer kruizen we de Nijl, de rivier die ons zo lang gezelschap heeft gehouden door Egypte, Sudan en nu voor de laatste keer in Ethiopia. Het was voor ons en de auto een loodzware klim terug het plateau op maar ook deze hindernis hebben we gelukkig zonder schade genomen.
Voor het donker bereiken we Addis Abeba waar we gaan kamperen bij “Wim’s Holland House” Sorry…. Ethiopischer dan dat kunnen we het niet maken.
Laatste reacties