Deze enorme rivier heeft zijn oorsprong in Angola waar de vele bergen en moerassen het water verzamelen en de Okavango rivier vormen. Deze rivier loopt uit in de delta die uiteindelijk opdroogt in de kalahari woestijn in centraal Botswana.
Omdat het regenseizoen is aangebroken staat de rivier ruim 2 meter hoger dan normaal en zijn de oevers en zandbaken overstroomd waardoor veel beesten zoals de nijlpaarden en krokodillen dieper de delta in zijn getrokken om droge poten te houden. Die nacht slapen wij met onze daktent aan de rand van de rivier en worden de krekels overstemd door het luidruchtige knorren van nijlpaarden die in het riet heel erg dicht bij onze plek druk zijn met andere dingen dan slapen.
Wij houden het bij een mooie toch met een kleine motorboot over de rivier met een gids die enorm veel weet. We zien meer dan 20 verschillende vogels die zich helaas niet tot nauwelijks laten fotograferen, zeker niet vanuit een schommelend bootje. Maar met de verrekijker en de uitleg zien we bijeneters, wevervogels, roofvogels, etc.
De rivier is door de hoge stand snelstromend, maar in de vele bochten zijn poelen met blauwe en witte waterlelies te zien. Tussen het riet zien we 2 nijlpaarden, moeder en jong en moeders is uitermate agressief en zwemt direct op onze boot af. Af en toe duikt ze op om te kijken waar wij zijn, om dan onder water zwemmend snel dichterbij te komen. Onze gids neemt voor de zekerheid toch wat meer afstand.
Omdat het regenseizoen is, is de lucht geladen met ongelofelijk mooie wolkenpartijen, die weerspiegelen in het donkere water van de brede rivier.
Op de drogere gedeelten die we later met de auto zelf bezoeken komen we een aantal hert-achtigen tegen.
Het park is echter ook deels ondergelopen en we moeten alle zeilen bijzetten om zelfs in de 4×4 in de dikke modderpoelen niet vast te komen zitten waarbij we tot de assen door de modder moeten ploegen.
Na deze twee uitstapjes zakken we af richting Grootfontein. Een lange en wat saaie weg waar de lokale bevolking een centje probeert bij te verdienen door houtsnijwerk te verkopen. Het is verrassend dat ze behalve de gebruikelijke maskers en beesten ook modellen van Russische helikopters, tanks en jeeps verkopen. Dit omdat hier jaren oorlog is gevoerd met Angola. De grens met Angola ligt langs deze route soms op minder dan 50 meter van de weg waar wij op rijden.
Heel langzaam nemen we afscheidt van “Het Afrika”, en komen we in een meer beschaafde wereld. Gelukkig hebben de Duitsers die dit land gekoloniseerd hebben nog geen bord aan de grens gezet met de tekst : “Ordnung Muss Sein”, maar de Duitse hand begint zich af te tekenen!
Laatste reacties