Het zuidelijkste puntje van The Cape, Kaap de Goede Hoop, niet het zuidelijkste puntje van Zuid-Afrika, want dat is Agulhas. Kaap de Goede Hoop noemden onze voorouders het. Het spookt er de meeste dagen van het jaar, er zitten verraderlijke rotsen net onder de zeespiegel en de mist is hier berucht.
Als we er vanuit Kleinbaai heen rijden passeren we de mooiste stranden van Zuid-Afrika. Nog niet volgebouwd met afzichtelijke betonnen 5 sterren resorts, gevuld met dito oosterburen 
Door de harde wind, het witte zand en de blauwe lucht krijgen de stranden wat mystieks, ook omdat ze zo verlaten zijn.
De kaap is eigenlijk een schiereiland, met zicht op De Tafelberg en langs de kustroute op het schiereiland rijden we door een paar dorpjes met vaak een rijk historisch verleden. Wij overnachten in het dorp Simonstown, Millers Point, een oud walvisstation vanwaar men in vroeger tijden de Right Whale ving. Een joekel van een walvis, langzaam zwemmend en eenmaal vermoord bleef hij drijven! Tegenwoordig is de walvistrek een van de grootste toeristenattracties van de Cape. Deze is echter in de winter, dus nu zijn er geen walvissen te zien.
De beroemde Tafelberg zie je oprijzen vanuit de kust. Deze kun je bezoeken, maar ook hier geldt dat deze vaak in de mist ligt en dat er boven dus niets te zien is behalve ….wolken. Hier kun je voor een grijpstuiver met je kop in de wolken lopen!
Vanaf Kaap de Goede Hoop is het ruim 9600 Km terug naar huis en 8630 Km naar de Zuidpool. Hemelsbreed wel te verstaan.
Op De Kaap zelf staat een bordje met de coordinaten van dit zuidelijke puntje aarde en zo zijn we zowel op het zuidelijkste stukje van dit contiment geweest als eerder ook het meest noordelijke puntje van Europa, de Noordkaap!
De Kaap zelf werd beveiligd met een in Engeland gebouwde vuurtoren uit 18.. Echter door de grote hoogte waar hij op staat en stond hij ook voortdurend in de mist. Na een zoveelste schipbreuk heeft men een tweede vuurtoren gebouwd en deze staat net boven zeeniveau op De Kaap. Hieronder de originele vuurtoren.
De Kaap kun je bereiken door middel van een hike van meerdere uren, helaas, helaas waren wij daar niet op gekleed en moeten we het doen met een mooie foto.
Veder zijn er op het eiland vele mooie baaitjes, sommige kun je bereiken met de auto, andere alleen lopend. Doordat ze zo afgelegen zijn heb je vaak de hele baai voor jezelf!
In Simonstown slapen we op een camping vol met CapeTowners die er een goed feestje van maken. De braai wordt massaal gebruikt en dat kun je nu nog ruiken in onze daktent. Vanaf de hoge rotsen waar de campsite op staat kun je zo de baaien van het schiereiland bekijken. Opnieuw een uniek kampeerplekje.
Het is onze laatste overnachting langs de kust want de volgende dag hebben we een afspraak met een Belgisch echtpaar wat na geslaagde zaken in Belgie hier is gaan wonen. Wij hebben we ontmoet in Namibie en zij willen graag weten hoe en welke voorbereidingen wij hebben getroffen voor onze reis.
We overnachten in Paarl, een dorp vol Wine-estates en genieten van hun gastvrijheid. We gaan eten bij een Estate en krijgen een leuke rondleiding door de omgeving. Als we afscheid nemen van deze twee zeer bijzonder gastvrije mensen hebben we afgesproken dat “wij” ze op weg gaan helpen om mogelijk ooit eens van eenzelfde reis te ondernemen.
Laatste reacties