We overnachten bij de plaats Grootfontein. Een klein dorp, meer een hub voor de truckers en auto’s op doorreis naar Windhoek, de hoofdstad.
De campsite is eigendom van een Duiste Farmer, die dat ook wil laten zien in de twee vlaggen die hij hoog in top heeft bij zijn farm. Als we het erf oprijden worden we begroet door een blanke vrouw die aangeeft dat we overal kunnen staan waar we willen. We zijn de enigen.
Op het erf lopen de zwarte bedienden en hun kinderen rond. Het is een stereotiep beeld, maar de farmer woont in een mooi stenen huis, de bedienden op zijn land in een aftands gebouwtje. De zwarte vrouwen die op de moestuin werken hebben de gaten in de kleren en de schare kinderen is nauwelijks gekleed. De mensen spreken geen woord Engels, maar gelukkig kunnen we ze heel blij maken met wat leuke polaroid foto’s van zichzelf met hun kinderen en delen we de knuffels uit die we nog over hebben.
Die avond gaat de zon onder in een zee van vuur en staan we bij op zijn land in een werkelijk pikkedonkere nacht.
Wat een prachtige foto’s. En wat een belevenis moet het toch zijn om al die voor ons zo ongewone dieren en landschappen te zien. Ik ben alweer reuze nieuwsgierig naar de volgende blog.
Groetjes,
Anja
Hallo Marja en Arjen,
jullie zijn volgens de kaart die hier op het bord hangt, nu de stippellijn aan het volgen, en die loopt naar de Walvis Bay. Maar ik lees dat jullie vlak langs de grens van Angola rijden, dus het klopt niet helemaal. Geniet er nog even van, want voor je het weet is het maart. Ben benieuwd naar hoe het verder gaat.
groetjes,
Yvonne
Ha die Arjen, ik vroeg mij laatst af van hoe zou het met die Arjen zijn…nou het was niet moeilijk jou te vinden op internet!Ja, zo’n avontuurlijke reis past jouw wel!!
Als ik het eerder had geweten had ik er voor gezorgd dat je ook nog even een zendmachtiging had gehaald voor vertrek zodat
we nog wat QSO’s hadden kunnen plannen 20 of 40 mtr.
Veel plezier nog met je ontdekkingsreis!!! 73′s Gerard S te N