Het is 19.40, woensdagavond, de Balie-juffrouw van de GGD is een liefhebster van Marlies Dekkers. Licht afgeleid door deze doorkijk verzwakt de ergenis dat de afspraak net niet goed in het boekingssysteem was gezet, en dat wij niet juist zijn geinformeerd aangaande gewenste mee te nemen papieren. Foei, Kouffeld, Foei! Op de vraag hoe en waar ik dat had moeten lezen bleef het stil, maar het uitzicht dempte de opwellende irriatie! Het is dan wel geen ziekenhuis, maar toch in ieder geval een medisch instituut en dan wordt per direct mijn medische allergieklier geactiveerd. Kouffeld en de medische wereld, dat zal nooit goed komen.
Twee etages hoger zitten 5 vrouwelijke kakelende mid-dertigers achter een balie en wel nul klanten in de wachtkamer. In aanpalende kantoren zitten nog her en der wat mensen hun monitor te hypnotiseren, of is dat werken? Het voordeel van deze bevooroordeelde quickscan is dat je direct begrijpt waarom die vaccinaties zo ontzettend veel geld kosten. Het moet allemaal wel betaald worden.
Onze, tja wat is het eigenlijk, medisch adviseuse is verder zeer ter zake kundig, duidelijk in haar informatie en ogenschijnlijk goed geinformeerd. In de kast achter haar staan wat folders over ongewenste zwangerschap, geen last van, en wat nare SOA’s. Verder staan er een 7-tal folders over de meest ernstige en dodelijke ziektes die je kunt oplopen als je verder reist dan de Franse of Spaanse stranden. We ontvouwen onze plannen en kaarten en voor we het weten liggen alle 7 vaccinatiefolders op het buro.
Enkele van deze ziekten zijn accuut dodelijk. Op zich zijn dat welbeschouwd de prettigste! Sterven in het harnas met slechts een kort wachttijd voor de hemelpoort. Zogeheten pensioenvrije besmettingen! Het klinkt wat cru, en voor de Prinses is het al helemaal geen optie. Je zou maar ergens in bubbelfucking Nowhere, achtervolgd door een stel wilden met speren, als Prinses achter het stuur zitten van onze HJ60, met naast je de reisleider die net begonnen is aan zijn laatste reis. Daarbij hebben we een contract, alles is van samen, dus ook samen uit en samen thuis.
De Mejuffrouw licht ook de laatste folders toe en we besluiten om in Januari te starten met een vaccinatieprogramma wat enkele weken zal duren en waarbij we vol met dodelijke ziekten worden ingespoten om gezond te blijven!
Als alle vaccinaties zijn uitgelegd en de folders doorgelezen, snap je niet dat er nog 1 Afrikaan rondloopt. Zij beschikken niet over deze luxe van bescherming. Dit vaccinatieproces kost honderden Euro’s, geld waar mensen in bv Malawi misschien wel een heel jaar van kunnen leven. Je realiseert je dan opeens dat je de plaats van je wiegje niet voor het kiezen hebt, maar dat die wel doorslaggevend is voor je kansen. Eigenlijk heel bizar. Wat wij voor deze reis uitgeven, om mensen te ontmoeten en landen te ontdekken, dat zelfde bedrag is het verschil tussen letterlijk leven en dood, gezond of kansloos. Ik hoop dat deze reis ons ook nog wat leert, een kans geeft, als is het er maar één om onderweg iets terug te doen! 
Met het zetten van de eerste spuit komt ons avontuur weer een stap dichter bij de vertrekdatum van 01-11-2010!
Laatste reacties