E-Motions On Wheels

We overnachten onderweg bij een prachtige lodge in de bergen. De weg er naartoe was in mijn optiek niet te berijden door auto’s, maar de lokale bevolking gaf aan dat we gewoon moesten doorrijden. Onze 2-weekse 4×4 cursus die we in Nederland gevolgd hebben, met verlenging, kwan nu goed van pas…. Mooie lodges waren de beloning, goed eten en wederom een prachtig plekje om te kamperen.

De campsite wordt bezocht door apen, gieren en hyena’s. Van een van hen een aardige foto.

Na Aregash lodge verandert het landschap dramatisch. We rijden richting de Moyale woestijn. Een van de droogste woestijnen in de wereld.

Toch leven ook hier mensen en als je stopt schieten ze spontaan voor jou de grond uit. De twee meisjes wilden graag op de foto en toen ze daar een PLUS knuffel voor kregen wilde het jongetje alsnog ook wel.

Het wordt droger en droger en achteraf zal blijken dat dit rode stof ons tot in lengte van jaren gaat achtervolgen, maar daarover later meer.

Bijzondere planten weten het hier goed uit te houden, en zelfs mensen houden het hier vol.

Ze kijkt boos, of ze ook boos is zullen we nooit weten.

Als we ‘s avonds in Moyale aankomen kunnen bij een hotel onze daktent uitvouwen. Een goed bord eten en een manager die in het engels honderuit verteld over zijn baan in dit hotel. Moyale zelf is een echte Afrikaanse grensplaats met alle zaken die je daarbij kunt bedenken. De aankomende 600 KM is er geen brandstof, dus als je als toerist gaat tanken dan springt opeens de literprijs fors omhoog. Klagen helpt niet, take it or no Patrol. Verder helemaal geen corruptie, oplichterij, of andere nare zaken. Een wat beroerde wisselkoers op de zwarte markt, Locals kunnen hun geld bij de bank wisselen in Keniaanse Shillings, wij toeristen kunnen dat niet en mogen dat op de zwarte markt doen. De koers is zo belabberd dat je de Ethiopische Birr’s beter als toiletpapier kunt gebruiken dan ze te wisselen.

We maken ons er maar niet druk om. Morgen gaan we beginnen aan de Trans African Highway. Het is de slechtste weg van Afrika, bijna alle overlanders lopen hier forse schade op en we hebben zelfs overlanders gesproken die na deze weg naar huis konden.

In Addis is een hele grote Toyota garage en daar het model waar wij in rijden in Ethiopia nog een heel normaal verschijnsel is had ik thuis al besloten om de voortrein van de auto of hier of in Nairobi te laten vervangen. Hier zijn alle onderdelen nog ruimschoots te verkrijgen, zijn ze origineel Toyota en is het uurloon erg laag.

De klus die ik laat doen is het vervangen van de remschijven, deze zijn nog slechts millimeters dik, nieuwe remklauwen, wiellagers, fuseelagers en alle seals. Ook de naven en de assen worden geheel gedemonteerd en voorzien van nieuwe lagers. Een klus die per wiel ruim 10 uur duurt.

Alle olieen en vetten worden vervangen alsmede de filters voor de olie en de brandstof. We kunnen dit laten doen in 1.5 dag tegen een bedrag waar we in Nederland net 1 wiel voor kunnen laten doen.

De foto hierboven toont de compleet gedemonteerde voortrein.

We hadden de auto direct de vrijdagmorgen gebracht en ik “mocht” er de hele dag bij zijn. Dit om te voorkomen dat zaken niet volgens afspraak gaan. Voordat ze beginnen komen er meerdere managers van de garage een inschatting maken van de klus, ieder onderdeel wordt door de monteur pas uit het magazijn gehaald na schriftelijke toestemming en het is zaak goed op te letten of de afgesproken zaken ook daadwerkelijk gedaan worden. Of het ook goed gebeurd zal de tijd leren.

In de garage zijn 48 bruggen voor auto’s omdat ze ook de komplete vloot aan Landcruisers van de UN onderhouden. Het is werkelijk ongelofelijk, lees schandalig, wat een onvoorstelbare hoeveelheid afgeragde zeer dure Landcruisers van de UN hier staan. En de UN neemt blijkbaar geen genoegen met een simpele Landcruiser, nee het zijn de duurste uitvoeringen! Van mij geen geld voor deze club!

Op zaterdagmorgen rond 12.00 uur is de auto klaar en wordt er door de kwaliteitsmanager een inspectie gehouden en een proefrit gemaakt. Na deze rit blijken alle wielen er nog aan te zitten en wordt de auto goedgekeurd.

Hoopvol gaan we op weg naar de grens met Kenya. na een kwartiertje rijden zien we een eettentje langs de weg en we besluiten eerst nog even wat te eten in de stad Addis omdat het op de weg door het binnenland een stuk complxer is.
Als we stoppen zie ik bijna direct dat er vloeistof onder de motorkap op het asfalt lekt. Niet een druppel maar een behoorlijke plas. Omdat de garage om 13.00 sluit besluiten we direct terug te rijden en als daar de motorkap geopend wordt zien we hoe de brandstofpomp in een dikke straal diesel over de hete motor spuit.

Gelukkig rijden we op diesel en niet op benzine, anders had het anders af kunnen lopen!

De monteur die het onderhoud had uitgevoerd had geen origineel passend koperen ringetje gebruikt tijdens de vervanging van het brandstoffilter omdat deze niet voorradig was. In plaats daarvan heeft hij het oude ringetje gebruikt wat echter kapotgedraaid was. Een ringetje van 1 cent! Efin .. De african way… zoek alsnog en  nu wat langer na een goed ringetje en na een uur konden we alsnog op pad, nu met een droge motor.

Ps, ik heb wel nog even alle bouten van de wielen zelf nagetrokken………:-)