|
|
Daar waar vrienden en collega’s Frankrijk of Spanje ver genoeg vinden, groeit bijna wekelijks mijn lijst met landen waar ik nog heen “moet” Waar komt die drang, dat verlangen om altijd maar te reizen toch vandaan, is een veel gestelde vraag. Nu ben ik niet het type om op ”de” bank te gaan liggen en het door een mans of vrouwspersoon met een diepe, maar zachte stem, door middel van vragen te laten ontfrutselen uit mijn zieleoerselen, maar zelf heb ik er een eenvoudige verklaring voor. Mijn vader was in zijn tijd ook een reiziger, en genen en overerving hebben wat samen. Mijn moeder heeft nog voor haar 40-ste, het aardse voor het hemelse ingeruild. En door die ervaring op mijn 15de realiseerde ik me dat met een beetje pech ook mijn karma een korte looptijd zou kunnen hebben en terugblikkend ben ook vanaf dat moment gaan reizen.
Eerst Europa met de rugzak, tussen studie en diensttijd. Daarna ieder jaar hard werken en dan een maand reizen door verre landen, Zuidamerika, Azie, en de caribbean. Met de auto het noordelijk halfrond bereisd, met cruisschepen langs tropische eilanden en langs besneeuwde fjorden. En.. Namibie. Een geweldige reis, maar veel te kort. En mogelijk is daar de kiem gepland. Zeker nog in het onderbewuste, maar met een 4×4 naar Kaapstad, een “Overlander” te worden, is een ultieme uitdaging.
Om zo’n doel te realiseren zijn er een aantal basiscomponenten nodig die onlosmakelijk aanwezig moeten zijn voor het slagen van zo’n plan. De mogelijkheid om te kunnen sparen, want je moet dubbele reserves hebben, de reis en tijdelijk geen of minder inkomen. Een werkgever die mee wil werken aan een langdurig verlof. Een auto die zo’n reis aan kan. En een vriendin, die als hoofdrol thuis heeft een Prinses te zijn, maar die ook je reismaatje moet gaan worden.
Voor ons DONK is sparen een maandelijks cadeautje. Wij kunnen dat gelukkig. Met oprechte trots kunnen we allebei stellen dat we geweldige werkgevers hebben. Beide werkgevers, Plus Retail alsmede Boer Hartog Hooft hebben zonder een moment van aarzeling toegezegd mee te willen denken bij dit langdurig verlof! Een auto..zie de topic Landcruiser HJ60. In het kort, je kunt blijkbaar niet altijd het geluk aan je zijde hebben. En dan je reismaatje. Of je nu samenwoont of getrouwd bent, Samen uit, Samen Thuis.
Maar hoe ooohhh hoe maak je van een Prinses een reismaatje. We beginnen met Fly&drives van hotel naar hotel. Alles geregeld, geen zorgen. Dan met eigen auto met geboekte Questhouses, Chambres de Hotels of Gites. Vervolgens een tent en een land waar kamperen niet kan mislukken, Italie, Toscane. Van georganiseerd, vertrouwd en bekend naar we zien wel en het komt wel goed! Ondanks alles heeft de aankondiging aan de keukentafel over de reisplannen dagen en misschien wel weken buikpijn bezorgd. Per slot van rekening, alles wat niet bekend is, is eng.
Maar door samen te lezen, voor te bereiden, na te denken over de vele tientallen vragen, groeit het vertrouwen, wordt het vatbaar en dus realiseerbaar. Het aanschaffen van de auto, nadenken over wat je nodig hebt, het letterlijk afstruinen van honderden, zo niet duizenden internetpagina’s over landen en ervaringen zorgt ervoor dat je naar je reis toegroeit. Voor mij niet nodig, ik zou morgen weg kunnen, maar het ombouwproces van Prinses naar reismaatje vergt een wat langere doorlooptijd.
De meeste wereldreizigers zijn erg open over “Their About”, maar als stel stellen wij onze privacy, onze anonimiteit, de hoogste prioriteit. Maar tegelijkertijd zetten we onze wereldreis wel op Internet. En natuurlijk hopen stiekem we dat heel veel mensen gaan meelezen. Kortom een dilemma, open versus anoniem.
Wij, een niet getrouwd stel, je moet toch ergens tegen rebelleren, met een gemiddelde leeftijd van 43.5 vallend in de polls van DINK. En ja, dat is een bewuste keus. Mijn stellige motto is, de wereld is vol genoeg. Dus of een kind, als het je gegeven is, of een Hummer danwel Landcruiser. En ben je nu wijzer, nee dus. Goed, hier dan “The Human facts”
Him : Het klinkt veel beter, Lightly Overweighted met als wederkerend excuus; het gestopte roken. Iets ouder als de aangegeven gemiddelde leeftijd en met als ultiem kenmerk: een ernstig verslaafde Workaholic. Bij wie? Bij Plus Retail, een levensmiddelenorganisatie met 270 ondernemers. Wat ik er doe? Ik heb de leukste baan van het bedrijf! Samengevat doe ik wat met heel erg veel data, mensen, ondernemers, groothandels, goederen, transacties en leveranciers. Met wie, een afdeling van +/- 7 mensen.
Hobby’s? Reizen, reizen en reizen, maar ook treintjes, stoommachientjes, en alles wat met natuur en wetenschap te maken heeft. Interesses in de 2e wereldoorlog, andere culturen, natuur, en techniek. Plusspunten zijn loyaliteit, vasthoudend, altijd denkend in oplossingen, principieel en het houden aan afspraken. Minpunten, geen “Nee” kunnen zeggen, soms zaken niet los kunnen laten. Piekeraar, ongedurig en verder ……… zie de aanvullingen graag tegemoet.
Her: Idem Lightly Overweighted. Met als sluitend excuus: Ik kook nooit! ik eet het alleen op, sorry! Iets jonger dan de aangegeven gemiddelde leeftijd. Eveneens workoholic . Waar: BHH. Wat dat is : een organissatie met ca. 40 mensen die diensten verlenen in het onroerend goed. Wat ik er doe? Ook ik heb de leukste baan van het bedrijf! Ik bemoei me met alles wat niet met het onroerend goed te maken heeft zoals HRM, ICT, PR & Marketing, Facilitaire zaken en Management ondersteuning.
Hobby’s: lezen, reizen, werken en slapen
Her name is Marja Oosterloo / His name is Arjen Kouffeld
Het klinkt als een een ongezonde snack van een meer dan wereldberoemd bedrijf, maar het was het eerste wat in mij opkwam toen Mr. Henk op 24-08-09 belde met de “verlossende” woorden, u kunt hem komen halen, hij is klaar. Uiteraard spreekwoordelijk want zonder een voor ons meer dan gouden handdruk zouden wij de HJ60 uiteraard niet meekrijgen, en terecht. Het tweede wat in mij opkwam was het volgende; De doos van Pandora is weer gesloten.
En Mr. Henk, wat hebben ze gewonnen? Een nieuwe cylinderkop, een nieuwe cylinderkoppakking, 12 nieuwe uitlaatspruitstuk montagebouten, een nieuwe uitlaatspruitstukpakking, een glimmende kleppendeksel, alsmede nieuwe klepstoterdeksels, een nieuwe gitzwarte radiator, een nieuw expansievat, een nieuwe thermostaat, slagen en sappen, 3 nieuwe jarretels, voor de ventilator, dynamo en stuurservo. 6 nieuwe Toyotaverstuivers met originele aansluitbuizen. Ongetwijfeld een boel kleindelen en heel veel werkplaatsuren.
Toen ik dezelfde middag kwam kijken stond daar, terecht trots, de eigenaar al op mij te wachten, Mr. Henk. Hij liet mij alles zien. De motor klonk weer als een echte 4-LTR V-6. Nu nog even de spaarcentjes en bonus van mijn werkgever overmaken en dan mocht ik hem meenemen. Vooralsnog heeft Automobielbedrijf Vitess uit Almere alleen maar goede indrukken achtergelaten. Uiterst correct, met “liefde” voor deze Oldtimer, is de HJ60 gerepareerd. Er is uitgelegd wat de oorzaak is, de gesneuvelde onderdelen liggen ter lering op de werkbank. Uiteraard is “The Proof into the Pudding”, en dat weten we aan het eind van de week. Dan is de gouden handdruk van Mr. Henk into his Pocket en krijg ik onze HJ60 daarvoor in “Return” Ik zal een Sneak Preview geven van het gerestaureerde kloppend hart van ons HJ60, wel zou leuk!?
De transfers staan klaar. Het “geluk” was dat we konden toeleven naar deze financiele aanslag. Zoals mijn baas altijd zegt, je neemt de hobbel, leert ervan, en gaat weer verder. En dat laatste nemen we maar letterlijk want het in Januari in de “uitverkoop” gekochte HJ-Roofrack ligt ondertussen al bijna 3-kwartjaar te wachten bij de Firma Daams4x4. Dus de eerste duurproef wordt een retourtje Bergeijk. Wij houden jullie op de hoogte.
Een ietwat gedrongen man, klein sigaartje, met een innemende vriendelijkheid heeft zojuist onze HJ60 op de auto-ambulance gereden. “Ik bel u vanmiddag even om de bevindingen met u te delen”, waren zijn laatste optimistische woorden.
We schrijven 11 Augustus 2009 als we Henk de hoek om zien rijden, of had ik moeten schrijven “de doos van Pandora” voor ons opende. En met Mr. Henk kreeg het woord “onverwoestbaar” een nieuwe betekenis. Volgens iedereen die verstand van wielen heeft was de Toyota HJ60 onverwoestbaar, en niet gewoon onverwoestbaar, maar onmogelijk om kapot te krijgen.
Onverwoestbaar was wel het optimisme van Mr. Henk. Een kapotte koppakking, nee helaas zelfs een kapotte cylinderkop.
Verkeerde verstuivers en het geheel ontbreken van een expansievat waar koelvloeistof in hoort te zitten waren de oorzaak, of eigenlijk daders van van deze verwoestende financiele aanslag.
Mr. Henk verwijderde in zijn niet aflatende positieve inzet zonder overleg de cylinderkop om oorzaak te achterhalen, en zette zo de doos van Pandora niet op een kier maar op een niet meer te dichten gapend gat. “Wij” mannen weten wat het “Point of No Return” betekent. Samen met de onheilstijding lag dat punt toen al mijlen ver achter ons. Gelukking bleek Mr. Henk binnen enkele dagen een nieuwe cylinderkop en verstuivers op de kop getikt te hebben. De kosten deden mij direct denken aan de aankoop begin Januari.
We schrijven begin Januari als we na lang wikken en wegen definitief besluiten voor de Landcruiser i.p.v de Landrover 110. Dat onverwoestbare, die reputatie was de eerste hobbel naar de aankoop toe. Een RDW-keuring zonder een enkele aantekening, een APK-keuring en een uitvoerige technische schouw door Toyota bevestigden het beeld dat de HJ60 geen miskoop zou zijn. Natuurlijk… een Oldtimer is niet zonder aandachtspunten.
Opgetogen naar huis, nog een keer wikken wegen, en toen was daar het Karma. Wat een scheve schaats al niet kan doen. Ik, die tot op die bewuste donderdag onverwoestbaar was, nog geen dag ziek, laat staan zich vrijwillig gemeld had bij een ziekenhuis, breekt op een donderdag namiddag een rugwervel met een te scheef gezette schaats. Een ziekenhuisbed, gelukkig slechts voor 1 nacht, maar de weken die volgden waren een drama. Ondertussen stond de aangekochte HJ60 te wachten in Almelo. Midden februari kon ik lang genoeg zitten om de auto uit Almelo naar huis te rijden. De terugreis op deze bijzondere dag, koud met een lichte nachtvorst, zou de ernstige gebreken van de HJ60 vooralsnog verhullen, het was immers erg koud buiten. De HJ60 startte en liep direct en de eerste KM waren een genot om te ervaren. Thuis aangekomen heeft de HJ60 tot begin augustus stil gestaan. De revalidatie van de rug kostte zoveel energie dat de er voor andere zaken even geen tijd meer was.
11 Augustus, een paar dagen vakantie, de rug een stuk beter en in de afgelopen weken zowaar een aantal zaken aan de HJ60 kunnen opknappen. Spannend…na 6 maanden stilstaan. Starten en ….direct lopen. Een glimlach van oor tot oor. De repuatie heeft zich weer bewezen! Check, Check dubbelcheck en rijden. We genieten op deze warme zomerdag enorm van deze auto, de 6 cylinders, het geluid. Maar het is van korte duur. De motor wordt na een kwartier warmer dan normaal en de 3 ltr toegevoegde koelvloestof is niet de oplossing van een te warm wordende motor. De onverwoestbare HJ60 liet ons op deze warme dag zien dat zijn vorige eigenaar de motor verwoest had. De “onverwoerstbare” HJ60 en zijn nog steeds niet 100% herstelde baas moesten op zoek naar een Mr. Henk. Het “Point of No return” lag al achter ons, Pandora op een kier en een dringende behoefte naar een onverwoestbare optimist die de 2 mankepoten weer op 4 wielen kon krijgen. Mijn Karma heet Mr. Henk.
|
|
Laatste reacties