|
|
Een Overlander is iemand die over land naar Africa reist. De eenvoud van deze woorden verhullen de complexiteit van zo’n reis. Globaal gezien zijn er 2 routes; via Marokko en langs de kust naar beneden of via Egypte en Sudan. Afhankelijk van de interne oorlogen, hongersnoden, plunderende bendes en extreem corrupte grensambtenaren kiezen reizigers hun weg. Beide routes worden gereden, maar van enige stabiliteit is geen sprake. Gemiddeld lees je, behalve over grensposten, weinig horrorverhalen van reizigers.
Er zijn reizigers die puur voor het geld auto’s naar Africa rijden. Verhalen van studenten is BMW’s of Mercedes die in 3 weken naat Africa knallen. Tot voorbij Mauritanië ligt er tegenwoordig asfalt. Er zijn reizigers die kiezen voor de Piestes in de Sahara’s. In teams doorkruizen ze de eindeloze zandduinen en omzeilen ze de gigantische mijnenvelden die daar liggen.
De Sudan route is een tweede optie. Egypte als supercorrupt en uitermate onvriendelijk voor reizigers. Met Ethiopie als zeer onzekere faktor om dan in de relatief politiek rustige en veilige landen te komen als Kenia.
De minst gebruikte route omdat het lang niet mogelijk was en misschien door de recente problemen wederom niet mogelijk, is via Turkije, Iran en Oman. Hierbij zijn vooral Jemen en Ethiopie de onzekere faktoren.
Wat de Overlanders gemeen hebben is het reizen, ondergedompeld worden in andere culturen. Je eigen grenzen leren kennen, ondergaan en aanpassen, incasseren, maar nog meer genieten en de hoofdrolspeler zijn van een onvergetelijk avontuur wat door nog steeds maar een handjevol mensen per jaar wordt geprobeerd.
 Overzicht kaartje Een Overlander worden gaat niet vanzelf. Hoe gek moet je zijn. Bij een Overlander hoort een 4×4. Stoer, groot en sterk, maar heel veel overlanders wagen de trip ook een een lelijke Eend, of een Unimog Truck. De gemiddelde avonturier neemt de Landrover.
 Landrover Series 109 Of de wat nieuwere en sterkere One-Ten
 Landrover One-Ten Na lang wikken en wegen en heel veel lezen hebben wij gekozen voor de nog maar zelden in Nederland voorkomende Toyota HJ60. Onderdelen in Nederland duur, in Africa ruim voldoende te verkrijgen. Ongecompliceerde techniek, geen electronica. Normale maten bouten en moeren, normaal schroefdraad en geen last van lekkende en doorgeslagen motorblokken die altijd nat zijn van olie. En een oersterke V6 4 LTR motor.
 Toyota HJ60 Nu de keus is gemaakt en wij ook daadwerkelijk een Toyota HJ60 hebben gekocht, zijn de basisingredienten aanwezig om een Overlander te worden.
Na de vele maanden van denken, doordenken, rekenen, lezen en eigenlijk ook al voorzichtig een soort van stappenplan in je hoofd uitgewerkt te hebben, volgt dan een best moeilijke volgende, maar eigenlijk ook al direct een beslissende eerste fase. Hoe en wannneer vertel ik het mijn leidinggevende. Heb je daar een eerlijke en open werkrelatie mee, dan zou het niet uitmaken wanneer je je plannen met hem of haar deelt. En zo liep ik begin november 2008 met 2 bekers koffie bij mijn leidingevende binnen. Na de eerste “schrik” werd Marcel Rotteveel, mijn leidinggevende, de eerste “Key-Signer”, de fundering voor het succes van de verlofaanvraag. Zonder bedenkingen was er een onvoorwaardelijke toestemming en zelfs een “toezegging” er alles aan te doen om ook de hoofddirectie van Plus Retail akkoord te laten geven voor dit verlof! En zou was er opeens op 17 noverber 2008 een handtekening en dus een volgende fase.
Marcel, nogmaals ook via dit medium mijn zeer grote waardering voor deze “GO”!! (i.v.m. de privacy kan ik helaas geen foto publiceren)
Aan het front van Mijn Prinses was er een zelfde spontane reactie. Direct een akkoord en zo ontstond er direct een wat bijzondere situatie. Mijn leidinggevende moest nog bij de hoofddirecte van Plus Retail een definitief akkoord krijgen, en mijn meisje moest die handtekening krijgen van haar hoofddirectie, en zo waren er op eens 2 Jaap(en) “aan de pen” What’s in a Name?
Algemeen Directeur Jaap Lagerweij van Plus Retail en Algemeen Directeur Jaap van Rhijn van Boer Hartog Hooft hebben ieder een jaap van een handtekening onder ons verlof gezet. Daarbij heeft Jacques de Korte als commercieel directeur eveneens een “Key-Signer” sleutelrol gespeeld, want uiteindelijk heeft hij als commercieel directeur van Plus Retail direct te maken met de effecten van mijn afwezigheid! Aan al deze hoofdrolspelers een zeer welgemeend : Bedankt!
Want verlof krijgen is vele male waardevoller dan verlof hebben!
Van maandag t/m de donderdag strak in pak, de bedrijfsauto gepoetst op het parkeerterrein en zoals het een modern bedrijf betaamd, de vrijdag is Casual Friday. Geen pak maar een polo. Helaas heb ik met pakken niet zoveel. Uiteraard verzorgd gekleed, maar “jasje – dasje” maakt me diep ongelukkig. Mijn motto is : Ik kom om te werken, doen waar ik goed in ben, niet om mooi te zijn, anders zou ik wel een Adonis Mannequinis zijn geworden. Doet overigens niets af aan de pakken, maar doe waar je je goed in voelt. Maar wat dan met de Casual Friday? Voor mij wordt de Casual Friday, HJ-Friday en dan mag de Opel een dagje rust.
En is het zo ver. Na een half jaar stil staan, en een motorrestaurtie mag de HJ mij voor het eerst op Casual Friday naar kantoor brengen. De eerste echte KM-’s 42 om exact te zijn. De motor blijft prima koel al ontdek in thuis wel dat er een litertje koelvloeistof verdwenen is. Er lijkt ergens een slangetje of zo te lekken want onder de motorkap zit het vol met spetters. Nog absoluut niet overtuigd van de bedrijfszekerheid besluiten we toch om eindelijk het in Januari gekochte Roofrack op te halen bij Daams 4×4 in Bergeijk. Check, Check dubbelcheck…hebben we de ANWB wegenwachtpas bij ons? dan kunnen we op weg.
40 LTR diesel in de tank en 300 KM grijs asfalt onder de 4 joekels van banden. Tussen de controles bij een tankstation door om het verlies van koelvloeistof in de gaten te houden, ronkt er onder de motorkap een 6cylinder als een naaimachientje. Het zware monotone geluid klint goed, voelt goed en..is dorstig. Kortom hij doet waar hij goed in is. Kilometers maken.
Firma Daams had hetRoofrack klaarstaan. We hadden het Roofrack al in januari gekocht, maar door alle problemen konden we het pas vandaag halen. Na wat kleine aanpassingen zat het Roofrack er eenuurtje later op. We zijn geweldig geholpen door Daams 4×4, alleen al het feit dat ze het Roofrack 8 maanden bewaard hebben, zegt iets. Vriendelijke mensen, goede adviezen. Hier komen we zeker terug voor de overige “Overlander” spullen die we nog nodig hebben.
Als het Roofrack erop zit Landcruisen we terug naar huis en ook deze terugrit draagt weer bij aan het vertrouwen. Even langs garage Vitess om de oorzaak van het gesputter te achterhalen want je hoort geen koelvloeistof te verliezen. Als de monteur met zijn ervaring even op wat slangen drukt, spuit opeens de koelvloeistof eruit. Een losse klem is de oorzaak. Aandraaien, koelvloeistof bijvullen en opgelost is het probleem.
Met de laatste strepen zonlicht over het IJsselmeer komt een enerverende dag tot zijn eind. De eerste echte kilometers van het oude beestje, maar ook de volgende stap in de voorbereiding voor de grote reis.
De HJ60 met het Roofrack en de eerste 300 Km in het nieuwe blok, mag je gerust “Vet” gaaf noemen na alle tegenslag van zowel mens als machine!
27-08-2009, de HJ is klaar. Ik ga er zelfs een uurtje eerder voor kantoor naar huis. De XXXX Euro en 27 cent waren netjes aangekomen en dus was de HJ weer van ons,….toch?
Eeuhhh, we hebben nog even een proefrit gemaakt. U wilde toch naar Kroatie? Ja antwoorde ik nog niets vermoedend. Dan is het toch verstandig van ons geweest het achterwiel toch nog even beter na te kijken en te testen. Sorry dat we u niet ingelicht hebben, maar Pandora staat weer op een kiertje. Ik bekeek de rekening en dacht: kiertje? noem het maar gerust een scheur. Twee nieuwe remcylinders op de achterwielen en omdat hij zo rookt ook 6 nieuwe gloeistiften. Waren die door de vorige eigenaar ook al niet vervangen, in andere woorden, deze waren pas 160 Km oud. Efin dat van latere zorg.
In het wat bedompte kantoor bekroop mijn een gevoel van gelatenheid en plichtsgetrouw zoefde de bankpas door de gleuf en sleurde ook de laatste niet voor reparatie geplande centen van de rekening. Mr. Henk had mij het dilemma maar alvast bespaard. “Met deze remmen stuur ik je niet naar Kroatie”, zie hij niet geheel onterecht terwijl de monteur mij de van olie doordrenkte zeiknatte kapotte cylinder liet zien. En ja, links en recht moeten altijd beiden…iets van even oud en krom remmen en zo. Kortom, mijn baas zou uitermate verheugd zijn met deze pro-actieve werkwijze, veiligheid voor alles. Zou ik deze rekening niet kunnen indienen?
Onder de reusachtige motorkap had de openhart operatie plaatsgevonden en hoewel mijn kennis gering is vond ik het er weer goed uit zien. Glimmende delen, geen uitgesmeerde pakkingresten en alles kurkdroog. Als het hier bij blijft, dan heeft het wat ribben uit het lijf gekost, maar komen we daar uiteindelijk wel overheen. Oj…hieronder het gerestaureede kloppend hart van de HJ.
|
|
Laatste reacties